Co nam dają sztuka i estetyka?

Można wiele dowiedzieć się o sobie, gdy skupimy się na tym, w jaki sposób estetyka wpływa na nasze samopoczucie. Warto otworzyć się na świat kreacji. Zaplanować wycieczki do muzeów, zakupić albumy o sztuce i dizajnie, obcować ze sztuką w codziennej przestrzeni i otworzyć się na doznania estetyczne i emocjonalne, które dostarczają natura, architektura, muzyka, teatr… Zadawać pytania, snuć skojarzenia, wymieniać spostrzeżenia. Pozwolić sobie na ciekawość, na doznawanie wszystkiego, co do nas przychodzi pod wpływem obiektu. Nie uczono nas w szkole ciekawości dla własnych opinii, na pomięć uczyliśmy się odgórnie narzucanych interpretacji. Sztuka z całym swoim szaleństwem, różnorodnością i wieloznacznością może odmienić ten stan rzeczy. Ciekawym rozwiązaniem do zaimplementowania jest Daily Art, polska aplikacja, która podbija świat. Codziennie serwuje nam jedno dzieło sztuki i krótką ciekawostkę na jego temat wraz z podstawowymi informacjami o wymiarach, miejscu przechowywania czy klasyfikacji dzieła na osi czasu. Są to zarówno arcydzieła wielkiej klasy, jak i mniej znane prace, zasługujące na uwagę. W aplikacji prezentowanych jest także wiele polskich dzieł sztuki. Warto też zajrzeć do Google Art&Culture – to jedna z największych wirtualnych baz sztuki. Reprodukowane obiekty można zobaczyć w najlepszej jakości, przyglądając się ich najdrobniejszym szczegółom. Każdy z nich opatrzony jest w informacje o artyście, technice, historii powstania dzieła, związanych z nich anegdotach czy postaciach. Poprzez opcję StreetView program umożliwia również „spacerowanie” po wnętrzach najsłynniejszych muzeów. Nie zastąpi to realnego czasu spędzonego w muzeach, ale może nas do tego przygotować i przede wszystkim zbudować dobry punkt odniesienia dla interpretacji dzieł sztuki i emocjonalnego odbioru wydarzeń artystycznych.

Dlaczego to takie ważne?

Bo takie podejście otwiera drzwi do doznań zmysłowych i estetycznych, do naszego autentycznego ja i samoświadomości. Gdy jesteśmy połączeni z czuciem, poznajemy siebie, swoje preferencje i nasz osobisty gust. Z tego punktu dokonujemy autentycznych wyborów. Stajemy się bardziej receptywni i kreatywni. Możemy wybrać to, co nam służy, a nie to, co dyktuje rynek. Wszyscy jesteśmy zdolni do doświadczania piękna, ale obiekty, które wywołują to doświadczenie mogą być różne. Nasze mózgi są neuroplastyczne i możemy w sposób świadomy o nie dbać i je wzbogacać. Potwierdzają to badania neuronaukowczyni Marian Diamond. Ich wyniki wykazały, że mózg może się rozwijać wraz ze wzbogaceniem środowiska, podczas gdy zubożałe środowiska mogą obniżyć zdolność uczenia się. Anatomia mózgu zmienia się wraz z doświadczeniem, a zdrowy mózg wymaga dobrej diety, ćwiczeń, wyzwań, nowości i miłości. Badania dowodzą również, że nasze mózgi posiadają zdolność do fizycznego przeorganizowania się i tworzenia nowych ścieżek w odpowiedzi na stymulację środowiskową, której doświadczamy przez całe życie. Nie ma dwóch takich samych mózgów. Nie ma więc dwóch takich samych przeżyć. Wszyscy mamy wpływ na to w co się angażujemy. Warto wybierać mądrze. Istotnym jest więc to, czym je karmimy: na co patrzymy, jakiej muzyki słuchamy, z kim i gdzie przebywamy, jakie myśli odtwarzamy w głowie. Wszystko to przekłada się na nasze odczucia i tworzy samopoczucie. Odpowiedni dobór bodźców z otoczenia znacząco wzmacnia nasz dobrostan. Środowisko wpływa zresztą nie tylko na jednostki, ale również na całe społeczeństwo.

Sztuka dla wrażliwych.

Tworzenie kolekcji dzieł sztuki jest wspaniałym procesem kreatywnym. W świecie dyktowanych mód inwestycyjnych warto iść po swoje i sprawdzać co nam się podoba, co dla nas coś znaczy. Polecam odkrycie sztuki haptycznej (z gr. haptikos – dotyk), w ramach której powstają obiekty angażujące na równi zmysł wzroku i dotyku. Wspaniałym przykładem są ceramiczne prace Marty Koguc z serii „Przez dotyk” – małe formy o obłych kształtach z natury swojej budzą chęć dotykania, a ich niewielki, mieszczący się w dłoni rozmiar zachęca do bezpośredniej interakcji z przedmiotem. Dodatkowo, w przeciwieństwie do powszechnie przyjętej w dziedzinie ceramiki zasady, nie są puste w środku, a pełne. W związku z tym zaskakują swoim ciężarem, który sprawia, że prace są bardziej materialne i cielesne. Dotyk jest potężnym narzędziem komunikacji poznawczej, skutecznie wpływa na nasze stany emocjonalne, uwalnia neuroprzekaźnik oksytocynę, który jest hormonem miłości związanym z poczuciem zaufania i bezpieczeństwa. Mózg odbiera miliony sygnałów sensorycznych oraz odtwarza zapisy z przeszłości. Tworzy się emocjonalna więź pomiędzy odbiorcą, a obiektem. I to, według mnie jest w sztuce bezcenne.

Obiekty ceramiczne autorstwa Marty Koguc z serii „Przez dotyk„.

Medytacja z obiektem.

Opisany wyżej proces świadomego kontaktu z dziełem sztuki można nazwać „medytacją z obiektem”. Gdy jestem pytana o to jak tworzę własną kolekcje sztuki, co decyduje, że wybieram te a nie inne obiekty, zawsze opowiadam o tym procesie – obiekt musi do mnie przemawiać, pobudzać mnie, ciekawić, wywoływać emocje. W ten sposób zakup jest nie tylko doskonałą inwestycją w kontekście lokaty kapitału, ale jest również inwestycją emocjonalną – rozwija poczucie estetyki oraz stymuluje intelektualnie. Idealnym przykładem obiektów medytacyjnych jest twórczość Grażyny Smalej, która zapamiętale maluje jeziora, oceany, morza i rzeki w rozmaitych kontekstach, woda jest motywem przewodnim dla jej twórczości. Artystka jest także członkinią kolektywu Siostry Rzeki, organizującego m.in. happeningi na rzecz ochrony rzek w Polsce. Mieszka i tworzy w Sopocie. Codziennie obserwuje relację niebo-woda, dwie proste płaszczyzny z nieskończonymi ilościami odsłon, obraz nieustannej zmiany, która jest jedyną stałą zasadą świata. To ją uspokaja, wzmacnia, fascynuje… Emocje, pod wpływem których tworzy artystka w sposób bezpośredni przekładają się na odczucia odbiorców. Wielkoformatowe prace obrazujące morza o oceany obejmują widza, roztaczają przed nim moc i tajemnice żywiołu, a to może się okazać potężnym przeżyciem estetycznym. Z przyjemnością słucham różnorodnych sposobów w jakie goście galerii i kolekcjonerzy odczytują te obrazy.

Obraz Grażyny Smalej „Falowanie II„, olej na płótnie 140 x 180 cm

Obraz Grażyny Smalej „Oceano Costa da Capadica„, olej na płótnie 180 x 140 cm

Kolejnymi pracami o walorach medytacyjnych są obrazy z pracowni Aleksandry Batury. Jej prace są nastrojowe i wielowarstwowe. Są czystym zapisem chwili, światła, odczucia, a czasem tylko przeczucia na jakiś temat. Pozwalają nam, odbiorcą w sposób nieskrępowany snuć skojarzenia. Czytam je jak poezję. Te obrazy wraz ze swoją tajemnicą wprowadzają nowe wątki narracyjne. Wyeksponowane wśród prac figuratywnych wnoszą oddech i poszerzają przestrzeń. Natomiast prezentowane w kolekcjach abstrakcyjnych pogłębiają ciszę, zadumę o coś bardziej nieuchwytnego – elegancję i dojrzałość.

Obraz Aleksandry Batury „Jednia„, olej na płótnie, 200 x 170 cm

Obraz Aleksandry Batury „Bezdźwięczny„, olej na płótnie, 200 x 130 cm

Przedstawione powyżej przykłady prac są delikatne, pozwolą rozluźnić się, odpocząć od świata korporacji i atakującej narracji z mediów. Ale co wtedy, gdy potrzebujemy pozytywnego pobudzenia? Wyobraźcie sobie, że po spokojnej nocy, wchodzicie do salonu, w którym króluje obraz przemawiający kolorem. Poniżej prezentuję obrazy z pracowni Tomasza Prymona, w których kolor i ruch są główną osią narracji i przemawiają wprost do zmysłów odbiorcy. To malarstwo pobudza produkcję endorfin, sprzyja myśleniu kreatywnemu i innowacyjnemu.

Obraz Tomasz Prymona, „Przepływy 06„, olej na płótnie, 180 x 160 cm

Obraz Tomasz Prymona „Przepływy 05„, olej na płótnie, 160 x 180 cm

Natomiast prace Juliusza Kosina które łączą 2 opisane powyżej światy: uporządkowane linie charakterystyczne dla abstrakcji geometrycznej, jasno określony temat, jakim jest pejzaż, ale przedstawiony w sposób niedosłowny, zaklęty w liniach i uporządkowanych płaszczyznach oraz wysublimowanych przejściach kolorystycznych. Tu rządzi konkret. Te prace sprzyjają koncentracji, klarowności, destylowania przemyśleń w decyzje – wspaniale odnajdą się w przestrzeni biurowej, czy w salach spotkań, by stymulować decyzyjność.

Obraz Juliusz Kosina „Czerwony las„, olej na płótnie, 120 x 180 cm

Obraz Juliusza Kosina „Fiord„, olej na płótnie 110 x 180 cm

Podejmuj indywidualne decyzje.

Tworząc własną kolekcję sztuki określamy się, podejmujemy decyzję, musimy zaufać naszym wyborom i gustowi. W świecie niezliczonych możliwości, dyktowanych zewsząd mód i trendów, odwaga i pewność dokonywania własnego wyboru jest najistotniejsza. To luksus, który da nam wiele korzyści. Wybór dzieła sztuki wymaga od nas edukacji, „opatrzenia się”, rozeznania w tym, co aktualnie prezentowane jest w muzeach, galeriach i na targach. Niezbędne jest tu również indywidualne podejście, odwaga i wiedza o nas samych, aby dokonywać wyborów jak najbardziej odpowiednich dla nas.

Wybieraj sercem.

Istotne jest by wiedzieć co nam się podoba, co do nas przemawia, czym chcemy się otaczać. Gdy kierujemy się takim podejściem, sięgamy po przedmioty, które skradają nam serce, które chcemy mieć i dla nich aranżujemy odpowiednio otoczenie. Dbamy o to, co nas otacza i o swój dobrostan. Dobrze zaaranżowana przestrzeń zapewni nam komfort i harmonię, a sztuka zadecyduje o indywidualnym i niepowtarzalnym charakterze każdego pomieszczenia. Wybierajmy konkretny obiekt dlatego, że dobrze się czujemy patrząc na niego i dany styl, temat i stojąca za nim historia, nam się podobają. Zawsze są w nas powody, dla których coś podoba nam się lub nie i warto im zaufać. Tu szczery wybór jest najważniejszy i zawsze będzie wartościowy. No i nie zapomnijmy, aby przy tym się dobrze bawić!

Artykuł jest zainspirowany książką Susan Magsamen & Ivy Ross “Your Brain on Art”, polecam też obejrzenie wystąpień autorek na YouTube.

Artykuł Terapeutyczna moc sztuki pochodzi z serwisu Flow Art House.

Inwestycja zlokalizowana jest w Wawrze, dzielnicy określanej jako „zielone płuca Warszawy”, która zachwyca naturalnym pięknem, bliskością lasów i dzikich, nadwiślańskich plaż. Kameralne osiedle 28 domów jednorodzinnych spełnia wiele kryteriów zrównoważonego budownictwa, realizowanego w klasie premium i posiada precertyfikat 'Zielony Dom” PLGBC. Charakter domu pokazowego utrzymany jest w nurcie minimalizmu modern organic, który stał się idealną bazą dla prezentacji dzieł sztuki.

Ściany zdobią obrazy z motywami przestrzeni, pejzaży, kwiatów. Przemawiają do widza kolorem. Czasem intensywnymi pigmentami w odcieniach zieleni, granatu, fioletu, a czasem delikatnymi, subtelnymi pastelami, czułymi na zmieniające się w pomieszczeniu światło.

Gości, odwiedzających dom pokazowy, wita obraz autorstwa Dashy Buben z cyklu „Control Attempt. Yellow”, którego głównym językiem narracji jest kolor. Żółty znaczeniowo związany jest z energią, radością i szczęściem. Ten miły akcent na powitanie sprawi, że każdy poczuje się tu mile widziany.

Obraz Dashy Buben „Control Attempt Yellow„, olej na płótnie, 100 x 80 cm.

Kolejnym dziełem, wyeksponowanym na wejściu do strefy dziennej jest obraz z pracowni Aleksandry Batury pt. „Pełnia”. Działa na widza wysmakowanym zestawem intensywnych kolorów. Harmonijnym rytmem rozmalowań i różnorodnych, miękkich kształtów, zaczerpniętych ze świata przyrody oraz świata baśni i marzeń sennych. To, co rzeczywiste miesza się tu ze złudzeniem, tworząc szerokie pole do nieustannych interpretacji.

Obraz Aleksandry Batury „Pełnia„, olej na płótnie, 140 x 100 cm.

Obraz Grażyny Smalej „Pas Aleksandra, Sopot„, olej na płótnie, 80 x 100 cm.

Kompozycję uzupełniają rzeźby o obłych, morficznych kształtach, przywodzące na myśl niezwykłe formy życia. Charakteryzuje je haptyczność. Karmią nie tylko oczy. Swoim ciężarem, wypukłościami, twardością, kruchością angażują również zmysł dotyku.

Rzeźba Agnieszki Borkowskiej „Podążaj za mną„, porcelana i kamionka, 20 x 32 x 12 cm.

Rzeźba Agnieszki Borkowskiej „Czarny„, porcelana, złoto, kamień, 27 x 47 x 8 cm.

Rzeźba Agnieszki Borkowskiej „Reinkarnacja. Biały„, porcelana, metal, 23 x 21 x 17 cm.

Rzeźby wyeksponowane są również na blacie kuchennym, tym samym otulają gości z różnych stron w części dziennej domu. Prace te realizowane są głównie w materiałach ceramicznych łączonych z drewnem, kamieniem, metalem. Stanowią artystyczną interpretację otaczającego nas świata, odnosząc się do zjawiska przemijania, kruchości, ulotności chwili. Skupiają uwagę na byciu tu i teraz.

Rzeźba ceramiczny Marty Koguc z serii „Przez dotyk„.

Po drodze na piętro mijamy obraz pt. „Pomiędzy” autorstwa Juliusza Kosina, przykład ujęcia pejzażu w sposób stonowany i utrzymany w duchu abstrakcji geometrycznej oraz soczyste płótno Grażyny Smalej pt. „Czereśnia z podwórza”. To najbardziej przedstawieniowa praca z zestawienia, prezentowanego w domu pokazowym Borowiecka Park. Ilustruje moment kwitnienia, nadejścia wiosny oraz zachwyt nad cyklicznością i delikatnością przyrody. Jest uroczym akcentem prowadzącym do części prywatnej w nieruchomości.

Obraz Juliusza Kosina „Pomiędzy„, olej na płótnie, 90 x 60 cm

Obraz Grażyny Smalej „Czereśnia z podwórza„, olej na płótnie, 80 x 60 cm.

W sypialni wyeksponowałam obraz z pracowni Katarzyny Adamek-Chase o wymownym tytule „Sleepwalk”. Stwarza złudzenie głębi i trójwymiaru. Powiększa tą przestrzeń. Zachęca patrzącego do wejrzenia w głąb obrazu, jak w sen, gdzie abstrakcyjne połączenie subtelnych linii, niczym z planu architektonicznego, przenika się z tkanką organiczną, inspirowaną nieokiełznanym żywiołem natury.

Obraz Katarzyny Adamek-Chase „Sleepwalk„, technika mieszana na płótnie, 90 x 125 cm

Abstrakcyjne prace skłaniają widza do snucia skojarzeń i dają szerokie możliwości interpretacji, jednocześnie idealnie wpisując się w subtelny i stonowany charakter przestrzeni domu pokazowego Borowiecka Park. Całość jest spójna, pełna niewymuszonej elegancji i spokoju. Życie w chwil i obecnej. Kreacja. Małe przyjemności. Rytuały. Celebrowanie codzienności. O tym opowiada to wnętrze językiem sztuki i dizajnu. Wierzę, że tak pieczołowicie zbudowana narracja art brandingowa wzbogaci proces zakupowy i zachęci klientów do życia wśród unikatów.

Więcej na temat nieruchomości można znaleźć na stronie www.borowieckapark.pl.

Architektura wnętrza: Decoroom.

Zdjęcia: Kamila Markiewicz-Lubańska, Wnętrza w obiektywie.

Artykuł Art branding – dom pokazowy Borowiecka Park pochodzi z serwisu Flow Art House.

Marta Krajenta: Wymień proszę te cechy, które charakteryzują dobro luksusowe.

Izabella Pol: Unikatowość, niedostępność, wysoka jakość wykonania, silna tożsamość marki, silna więź emocjonalna z klientami, historia marki, rodowód marki, wartość symboliczna i zapadanie w pamięci oraz wysoka cena – to cechy, które wyróżniają dobra luksusowe.

Marta Krajenta: Hm… brzmi dokładnie tak, jak definicja dzieła sztuki. Produkty luksusowe są tworzone na podobieństwo dział sztuki.

Izabella Pol: Dokładnie tak, rynek dóbr luksusowych jest zainspirowany rynkiem sztuk pięknych. Luksus jest nierozłącznie związany ze sztuką.

Rzeźby ceramiczne z cyklu „Przez dotyk„

Marta Krajenta: Gdzie, zatem jest miejsce sztuki w kategorii dóbr luksusowych?

Izabella Pol: Do tej pory sztuka była traktowana jako element nierozłączny z grupą nieruchomości ich wyposażeniem. To tam definiowano wszelkie obiekty jako przedmioty należące do ekskluzywnych produktów, a samo doradztwo w tym zakresie do usług.

Marta Krajenta: Dlaczego sztuka nie jest osobną kategorią?

Izabella Pol: W mojej ocenie brakuje takiej kategorii i jest to kwestia rozwojowa na przyszłość. Do tej pory nie powstało zbyt dużo publikacji naukowych związanych z badaniem rynku sztuki. Mogę domyślać się, że jest to rynek dość trudny w ocenie, a sama ilość dokonywanych transakcji i realna wartość czasem i niedostępna.

Marta Krajenta: Nie wiemy kiedy dokładnie zaczęła się sztuka. Jeśli założymy, że sztuka, oznacza takie czynności jak budowanie świątyń, tworzenie obrazów, czy rzeźb, czy tkanie kobierców to nie ma ludu na ziemi bez sztuki. Nie uważano ich jedynie za dzieła sztuki ale były to obiekty o konkretnej funkcji. Z jednej strony można było się nimi posłużyć, ale jednocześnie były one obdarzone szczególną mocą – mocą kunsztu, piękna, unikatowości. Czy wiadomo kiedy pojawił się luksus, jako termin / zjawisko?

Izabella Pol: Podobnie. Luksus jest z nami od zawsze. Słowo luksus pochodzi z łaciny (luxus) i oznacza „zbytek, nadmiar, przepych”. Początkowo termin ten odnosił się do zjawisk, które naruszały porządek, były odchyleniem od normy. Trudno więc szukać w nim jakichkolwiek konotacji pozytywnych, dopiero rewolucja francuska i rewolucja przemysłowa zmieniły sposób postrzegania luksusu. Część dóbr wcześniej postrzeganych, jako luksus zaczęła być dostępna dla szerszego grona osób.

Obraz „Asleep,  technika mieszana na płótnie, 140 x 180 cm

Marta Krajenta: Luksus zaczął się demokratyzować, co dziś jest bardzo odczuwalne. Odnieśmy się też proszę do tych pozytywnych cech związanych z luksusem.

Izabella Pol: Luksus jest również postrzegany jako sposób życia związany z przyjemnością, wygodą oraz unikatowym przeżyciem, oddziaływaniem na wszystkie zmysły. W obecnym przesyconym rynku dóbr masowych, poszukiwanie i rozszerzanie kategorii dóbr luksusowych staje się powszechne.

Marta Krajenta: Francuzi stworzyli na to piękne określenie – art de vivre, które dosłownie oznacza sztukę życia i/lub sztukę bycia. Termin ten odnosi się do stylu życia charakteryzującym się wysokim poziomem wyrafinowania, kultury, elegancji i świadomości estetycznej.

Izabella Pol: W każdym praktycznie raporcie na temat rynku dób luksusowych, opracowywanych na przestrzeni ostatnich lat przez firmy z wielkiej czwórki, pojawia się słowo klucz, że „polski rynek dóbr luksusowych cechuje się dynamicznym wzrostem”. Owszem, tylko u nas wciąż przoduje motoryzacja. W Polsce nadal to posiadanie luksusowej marki samochodu kojarzone jest z wysokim statusem. Z pozostałych kategorii obecnie odnotowujemy również wzrosty w kategorii hospitality i beauty – Polacy chętnie podróżują, korzystają z usług SPA, dbają o doświadczenia, wypoczynek i swoje samopoczucie.

Marta Krajenta: Jednocześnie trzeba pamiętać, że dane ujawniane w tych raportach pochodzą z obliczeń ilościowych, nie są to dane jakościowe, co w mojej opinii i doświadczeniu mogłoby mocno wpłynąć na wyniki. Np. rynek sztuki jest mocno niedoszacowany, publikowane raporty odnoszą się głównie do sprzedaży aukcyjnych, a to tylko część tego biznesu. Ponadto za prace polskich artystów inaczej płacimy w Polsce, a inne ceny, znacznie wyższe notowania cenowe ten sam artysta osiąga sprzedając prace na rynkach zagranicznych, gdzie rynek sztuki jest dynamicznie rozwinięty.

Izabella Pol: Tak, te badania prezentują twarde dane, wielu dystrybutorów, czy gestorów marek też nie do końca chce się dzielić danymi sprzedażowymi, więc raporty te są oparte również o szacunki, a tak jak powiedziałaś jest wiele transakcji „cichych”. Potrzebna jest tu otwarta dyskusja na temat pozostałych wartości – tych miękkich i samorozwojowych, które są związane z zakupem dóbr jakościowych.

Obraz „Struny„, olej na płótnie 110 x 180 cm

Marta Krajenta:. Luksus, podobnie jak sztuka zmieniają swoje znaczenie w konkretnym kontekście geograficznym i historycznym. Zdaje się, że w Polsce wciąż bardziej doceniamy luksus w formie rozpoznawanych, dobrze rozreklamowanych marek aut, torebek, zegarków etc. rozumianych, jako symbole statusu, a „nie stać” nas mentalnie na zakup dzieła sztuki. Jakby sztuka była zbytkiem zarezerwowanym dla intelektualistów. Poza tym nie jest silnie eksponowana, najczęściej dzieło sztuki jest tylko dla nas, więc w ten obszar inwestować się nie opłaca? Zastanawiam się, a bardziej szczerze to nawet marzę, aby trend quiet luxury oraz bardziej duchowe, świadome podejście do wyborów konsumenckich wprowadziło zmianę w naszych wyborach. Czy możliwy jest taki nowy kierunek?

Izabella Pol: Wydaje mi się, że wszystko zależy, z jakim klientem na rynku dóbr luksusowych mamy do czynienia. Wszystko zależy oczywiście od źródła pochodzenia majątków, samego stosunku do pieniądza oraz tak zwanego podejścia do życia. Nie zapominamy, że ostentacyjny konsumpcjonizm jest z nami od momentu powstania teorii Veblena, czyli aż od 1899 roku. Na szczęście wiele w tym obszarze się zmienia i obserwuje to od jakiegoś czasu na rynku nieruchomości, na którym działam. Co raz więcej klientów podejmuje decyzje inwestycyjne dla siebie w rozumieniu mentalnym. Masz rację, że rynek sztuki jest o tyle specyficzny pod kątem posiadania, że jego ekspozycja w konkretnym miejscu naszego domu jest tak właściwie tylko dla nas. Oprócz aspektu inwestycyjnego, konsumenci biorą pod uwagę także to, o czym mówiłyśmy wcześniej, a więc aspekt związany z jakością życia – przeżywania, duchowości, piękna, którym chcemy się otaczać i które sami definiujemy.

Marta Krajenta: Co marki luksusowe robią inaczej?

Izabella Pol: Niemal wszystko! Rozpoczynając od samego procesu produkcyjnego, idąc dalej przez proces dystrybucyjny, sprzedaży, a na promocyjnym kończąc. Marki luksusowe sprzedają przede wszystkim przeżycie, doświadczenia, a skuteczna strategia marketingowa silne łączy konsumenta i markę na wiele, wiele lat.

Cykl rzeźb „Balance” łączących elementy szkła dmuchanego z szlifowanym kamieniem

Marta Krajenta: Luksus lubi się z art brandingiem. Posiadam kilkunastoletnie doświadczenie pracy w tym obszarze ale wiem, że to unikatowe doświadczenie zawodowe, że takich realizacji jest wciąż niewiele na rynku polskim, albo firmy ograniczają się do zakupu obrazu na recepcje. Czy to może się zmienić?

Izabella Pol: Zmienia się! Może nie tak dynamicznie jak opisują to polskie raporty dóbr luksusowych, ale stopniowo. Myślę, że stopniowe zmiany w tym zakresie to bardzo dobre zmiany. Konsument i jego nawyki zakupowe dojrzewają wraz z rynkiem. Przestawiamy swoje myślenie konsumenckie i w swojej pracy widzę potwierdzenie zmiany tego kierunku. Polacy co raz częściej są zdecydowanie bardziej skłonni płacić za dobrą usługę, a także przeznaczać nadwyżkę środków finansowych na zakupy, które wcześniej uznaliby za zbyteczne.

Marta Krajenta: Jak obecnie wygląda segmentacja klienta na rynku dóbr luksusowych?

Izabella Pol: Segmentacja (niestety) póki co odnosi się do posiadanych aktywów. Na rynkach rozwiniętych, mam tu na myśli szczególnie tzw. „zachód” zaczynamy od klientów aspirujących (affluent), którzy tak właściwie są najsilniejszą grupą konsumentów. Wraz ze wzrostem nadwyżek finansowych zmieniają tę grupę na HNWI (High-Net-Worth-Indivuals). Następnie mamy grupę V-HNWI (Very-High-Net-Worth-Indivuals) i ostatnią, z najbardziej pokaźnymi aktywami przekraczającymi obecnie 40 mln euro (Ultra-High-Net-Worth-Indivuals).

Marta Krajenta: Otaczanie się pięknem i budowanie kolekcji sztuki łączy się nie tylko z posiadaniem, ale przede wszystkim doznawaniem, a to służy samopoznaniu i samookreślaniu siebie. Sztuka jest dobrem jakościowym. Jak przewidujesz, w kontekście swojego doświadczenia, będzie się zmieniał i rozwijał ten rynek i jakie będzie w nim miejsce dla sztuki?

Izabella Pol: Myślę, że co raz więcej Polaków zacznie doceniać niematerialne przeżycia związane z luksusem. Mniej uwagi zacznie poświęcać się „krzyczącym” logotypom, ostentacyjnemu konsumpcjonizmu dla otoczenia. Dzięki temu, sztuka znajdzie swoje miejsce w tych zmianach i dla konsumentów zacznie mieć co raz większe znaczenie. Będą ją rozpatrywać także pod kątem inwestycyjnym, co z kolei mocno wiąże się z obecnym trendem odnoszącym się do planowania sukcesyjnego.

Marta Krajenta: Dziękuję za rozmowię. Czuję, ze wrócimy do tematu jeszcze nie raz.

Izabella Pol: Z przyjemnością.

Artykuł Rynek sztuki w kontekście rozwoju rynku dóbr luksusowych pochodzi z serwisu Flow Art House.